Vroeg in de ochtend van de laatste week van de vakantie besloot ik toch maar weer even een lekkere wandeling te gaan maken, de rest van de vakantie was het er eigenlijk niet van gekomen, er zijn ook zoveel leuke dingen om te doen in de vakantie dat het soms een decadente gewaarwording is om er moeite mee te hebben die keuze te maken.
Ik was eigenlijk van plan om de dag ervoor een avondwandeling te maken, maar die schoot er even bij in, dus dan maar vroeg in de ochtend op pad.
Het was weliswaar bewolkt, maar het zou opklaren.
Panneland blijft toch op een of andere manier mijn favoriete ingang, vraag me niet waarom, het blijkt gewoon zo te zijn :)
Het licht leende zich prachtig voor een panoramafoto.
Ik kan me voorstellen dat een schilder hier fantastisch veel inspiratie uit kan opdoen, de kleuren zijn geweldig, de composities eindeloos, en vorm dat samen met wat fantasie, penselen en verf en je bent in het AWD :), of maak er gewoon foto's van en publiceer dit op een blog zoals wij doen.
De Ganzen zijn alvast weer voorzichtig aan de trek begonnen getuige de vele groepen die overkwamen.
Soms zou ik willen dat ze wat lager over kwamen, of zo'n groep betrappen bij het opstijgen, dat zou prachtige plaatjes opleveren, maar voorlopig even een vliegende troep.
Als je je ogen de kost geeft, je maakt weinig kabaal en je hebt wat geluk dan kom je toch wel ontiegelijk veel herten tegen, waarvan vele met kleintjes.
Deze jonge hertjes waren een eindje van de moeders af gewandeld ( waarom doen kleintjes dat toch altijd ?? ) en ze stonden heerlijk te genieten van het malse groen tussen een paar takken.
Rustig doorgelopen totdat ik dit doorkijkje kon maken.
Een stuk verder kwam ik mijn vriendinnen weer tegen, die gewoon deden wat koeien altijd doen, juist: grazen.
Ik heb een tijdje staan kijken en wat je dan opvalt is de hoeveelheid die er in korte tijd van het gras geschoren wordt, dan snap je ook beter dat je een prairie nodig hebt voor een grote kudde :)
Eigenlijk vlak bij de koeien kwam dit hert aangelopen, bleef even staan en liep toen gewoon weer door alsof ik niet bestond, zelfs het geluid van mijn camera en mijn bewegingen schenen het dier niet te kunnen beroeren.
In de buurt van de Duizend meterweg staat ook een afgerasterd stukje land waar zich wat exotische schapen bevinden, nu reikt mijn kennis van schapen niet zover, ik weet dat dit rammen zijn, maar wat voor soort, ik zou het niet weten, ze zijn overigens wel mooi om te zien.
Een van mijn vogelfavorieten blijft toch wel de reiger, en daar zijn er ook veel van in de AWD, maar ze zijn erg schuw, en moeilijk vast te leggen, maar deze ging zich eens even lekker opschudden om op zijn voordeligst uit de veren te komen.
Het einde van deze wandeling naderde, maar kreeg toch nog een leuke uitsmijter namelijk een moeder met kind die zich gewillig lieten vastleggen, moeder ietwat bezorgd om wat die man met dat apparaat allemaal aan het doen was, maar een bemoedigend knuffeltje van het kind brak het ijs en moeder was gerust gesteld :)
De zon kwam door en eigenlijk had ik wel zin om nog door te lopen, maar er stonden nog andere vakantie activiteiten op de rol :)
En vlak bij de uitgang trof ik deze spitser nog.
