Avifauna

Vorige week met vrienden een dagje Avifauna gedaan, wilde daar wel eens kijken en wat oefenen op vogelportretten.
Viel niet mee om door het gaas mooie foto's te maken, maar het is toch aardig gelukt.
Deze uil is bijvoorbeeld door het gaas genomen.

Maar ook de vrijvliegende en lopende vogels waren een dankbaar object om te portretteren zoals deze struisvogel.

De kraanvogel is ook best wel fotogeniek, maar moeilijk om een portret van te maken vanwege de beweeglijkheid, dit heeft me erg veel opname's gekost maar uiteindelijk toch een acceptabele foto van kunnen maken.

Pauwen worden vaak met hun mooie tooi gefotografeerd, maar ook de kop van een Pauw mag er best zijn qua kleur.

Al met al een geslaagde dag geweest, maar toch gaat er niets boven het fotograferen van dieren in het wild, de spanning van het zoeken, spotten en fotograferen van dieren in de natuur geeft toch meer voldoening, maar als oefening is zo'n park best leuk, en Avifauna is daarvoor een mooie plek.

Zondag 23 mei, jonge zwanen

Sinds enkele jaren broeden er een paar zwanen bij ons achter huis.
Al een tijdje was het vrouwtje niet meer zichtbaar voor ons, en sinds gister weten we waarom.

Laat in de middag toen ik in de tuin aan het werk was hoorde ik een kreet van mijn vrouw : "Ze hebben jongkies"riep ze.
Ik draaide me om en zag dat ze trots naar me toe zwommen met 3 kleintjes tussen hen in.

De kleintjes werden vol trots aan ons getoond, en samen met mijn vrouw konden we ons tegoed doen aan heel wat foto's waarbij een telelens eiigenlijk niet noodzakelijk was zo dichtbij.

Geweldig om dit jonge grut zo te zien, en de trotse ouders accepteerden onze aanwezigheid volkomen, later hoorden we van de buurvrouw dat ze in de ochtend ook al langs waren geweest, maar weer vertrokken waren omdat we niet thuis waren.
Een dankbaar object de komende tijd :)

5 Mei 2011 Ingang OASE

Afgelopen 5 mei de ochtend gebruikt om de historische voertuigen in Zandvoort te bekijken en te fotograferen, en de middag een heerlijke wandeling gemaakt in de AWD.
De historische voertuigen worden steeds meer een begrip op 5 mei op het strand tussen IJmuiden en Scheveningen, en het worden er ook steeds meer, en daardoor ook mooi om te fotograferen.
Een MP op een Harley.


Ook de details worden door de liefhebbers steeds beter in de voertuigen toegepast.


Mijn vrouw bij haar nieuwe auto :)


De middag was voor het AWD, en we hebben gekozen voor de OASE ingang.
Het was lekker rustig en er waren vele herten te bewonderen, maar het mooiste was de show van de vos op het welbekende plekje.
Onderstaand een kleine impressie, waarbij de boomfoto wel erg tot de verbeelding spreekt.

Lig ik zo goed ??


Een wandelingetje..


Een zeldzame Boomvos :)

Het was een heerlijke wandeling, maar eigenlijk was het een heerlijke dag die alles had wat een bevrijdingsdag mooi maakte :)

Klaas

Even geen tijd...

Ook al kom ik geregeld in de AWD, de tijd voor het blog ontbreekt me, en dat is niet leuk, moet er tijd voor maken.

In Mei en Juni geef ik 2 workshops voor het Waternet voor startende Natuurfotografen, lijkt me erg leuk om te doen ( geef al vaker workshops, maar nog nooit voor Waternet )


Maar nu even een leuke foto van onze "Tuinreiger" die al aardig brutaal aan het worden is, zit voor de schuifpui, op de tafel en kijkt soms heel grappig naar binnen.

Nieuwste gedrag: Roepen om aandacht.





Groet,

Klaas

Kerstwens

Ik wens iedereen het allermooiste voor de komende kerstdagen, en voor het komende jaar een heel fijn, gezond voorspoedig en succesvol jaar.
En mocht alles dan eens tegen zitten en we wat gespannen zijn dan weten we allemaal hoe en waar we de ontspanknop moeten gebruiken om te kalmeren :)




Groet,
Klaas

17 Oktober 2010 Ingang Panneland

Eigenlijk had ik het wel kunnen weten, het was mooi weer, het was zondag en het is bronsttijd, kortom een voorbode voor een hartstikke drukke AWD, maar ik ben toch gegaan en heb heel erg genoten van wat ik zag en meegemaakt heb.

Aangekomen bij de parkeerplaats stond er al een grote groep met teletoeters en statieven bij een auto te wachten, een groep " natuurfotografen", ik zou ze later nog tegen komen.

Direct na de ingang naar rechts tot het ruiterpad en daar naar links ( eigenlijk mijn normale tochtje), het was toch wel lekker rustig op dat stukje, en zeker bij het ruiterpad komen weinig mensen omdat het moeilijk begaanbaar is.


Bij de oversteek van het kanaaltje was dit uitzicht toch zo adembenemend, mist boven het water, zon die doorkwam en daar stond ook nog een ree rustig te eten in een zonnestraal.


Overgestoken bij het schuilhokje en direct het bos in om via wat slinkse weggetjes ( je moet ze weten anders ben je niet voor de middag weer terug) :), richting eendevlak te gaan.
Af en toe sta ik stil om te luisteren en langzaam maar zeker kom ik dichter bij geluid van vechtende damherten, stapje voor stapje kom ik dichterbij maar niet zo dichtbij ze vertsoord worden en de beide heren gingen er behoorlijk over tekeer wie welke dame nu mocht hebben dat ze me niet gezien hebben, ik zat rustig tegen een stronk geparkeerd, uit de wind en bewegingsloos.
Fotograferen kon niet vanwege het gebrek aan licht, en om studiolampen neer te zetten ging me even te ver.
De winnaar van dit gevecht liep mijn richting uit en ging gemoedelijk op nog geen 5 meter afstand liggen uitrusten, prachtig gezicht.
De verliezer droop af.

Voorzichtig droop ik af richting het pad, alwaar ik de groep " natuurfotografen" ( zo'n 15 in totaal) tegen kwam die aanstalten maakten om bij het monument de bosjes in te duiken, nou ja een bulldozer maakte waarschijnlijk minder lawaai dus die hebben niet veel gezien, maar de onrust voor de dieren was er niet minder om, hier en daar zag je ze " vertrekken " .

De terugweg ging ook weer via een klein ( bijna onbegaanbaar)paadje in alle rust terug alwaar ik weer een prachtontmoeting had met deze 2 dametjes die zich heerlijk aan de zon stonden te warmen.

Een heerlijke wandeling, wel erg druk, maar als je de paden weet kun je je daar mooi aan onttrekken.
Nu maar hopen dat het binnenkort weer even mooi weer wordt, de berichten zijn niet al te gunstig.

Donderdag 7 oktober 2010 Ingang Panneland

7 oktober, ik ben al enkele dagen behoorlijk grieperig, zit dan ook al 3 dagen binnen, en krijg het gevoel dat de muren op mij af komen.
Dus vanochtend goed aangekleed en de deur uit gegaan richting Panneland, ik heb behoefte aan frisse lucht, zonlicht en natuur.

Ik ga bij Panneland de AWD in en sla direct rechts af, mijn favoriete laantje in.
Bij de driesprong links af het paardenpad volgend.
Na een stukje kom ik gelijk een mooi damhert tegen die trots en fier staat te showen in de buurt van enkele dames.



Verderop kom ik bij de overgang van het kanaaltje en zie rechts uit mijn ooghoek een groepje staan die naar de overkant wil, 1 voor 1 springen ze over het kanaaltje, de ene er over, de ander er in en zwemmend.
Helaas geen foto's van want mijn lens besloeg plotseling ( hoe het kon weet ik ook niet, is weer een onderzoekje waardig), maar het was een mooi gezicht en dus komt dat op het verlanglijstje.

Bij het schuilhok aangekomen steek ik schuin over en ga het bos in richting Vliegermonument.
Onderweg daar naartoe hoor ik al aardig wat burlen, en besluit op het geluid af te gaan.
Wat een geluid zeg, prachtig het is alsof je terug gaat in de oertijd.
Het is nog een beetje donker door de mist en daardoor komt er een mysterieuze sfeer over het landschap.



Af en toe sta ik stil om me te oriënteren op het geluid, en ga steeds meer naar de richting van waar het vandaan komt.
Ik sta weer even stil en oriënteer me voordat ik weer een stukje verder sluip, ik moet nu echt dichtbij zijn.
Het volgende moment denk ik dat mijn hart wel 3 keer vergeet te slaan, ik hoor een burl op nog een 5 meter afstand op rechts en schrik me een ongeluk.
Het damhert staat op ( ook geschrokken van mijn aanwezigheid)en we kijken elkaar enige tijd aan, ik krijg de kans om enkele foto's te maken.
We hebben elkaar dus nooit opgemerkt en schrokken ons allebei een hoedje, maar het was een schitterend moment wat ik niet had willen missen, ik hoor het geluid nu nog :)



Het hert ging echter weer liggen en toonde me geen blik waardig, ik was geen tegenstander op dat gebied.
Verderop zag ik dit hertje in de mist staan luisteren, ze stond werkelijk wel een kwartier lang bewegingsloos voor zich uit te staren.


Na een korte pauze bij het vliegermonument ( griep eist toch zijn conditionele tol) weer rustig aan terug gelopen, de zon kwam prachtig door de bomen en ook door de veel aanwezige Spinnewebben.



Op het laatste stukje nog dit hertje weten te " schieten" , zeker een zware nacht gehad :)


Mijn frisse lucht was binnen, ik heb genoten van alles wat ik heb meegemaakt, en voelde me echt een stuk beter toen ik thuis kwam.
Deze spitser schijnt "Tot Ziens" te zeggen


Klaas